Ik heb het nog steeds ontzettend goed bij de famlilie. Met de familie gaat het ook erg goed.Vandaag stond er wat bijzonders op het programma, dit keer geen decadentie of profesioneel gechil. Nee vandaag 'was it some serious shit' of mag ik dat niet zeggen mams.
Vandaag ben ik naar een township geweest, dorp met lemenhutjes. Ik denk dat zeker 90% van de zwarte bevolking in zo'n dorp leeft. Het township heette Imbali en is gemiddeld rijker dan de andere townships. Ik heb er een dag kinderen geholpen met huiswerk en spelletjes met ze gedaan, soort kinderopvang. Het heeft een enorme indruk gemaakt.
Deze mensen leven echt met bijna niets, gemiddeld rijker betekent nog steeds ontzettend arm. Ik voelde me echt een verwend kreng. Het heeft een diepe indruk achter gelaten.
Het was ook zeker heel mooi om te zien, hoe gelukkig al die kinderen wel niet waren. Ze leven misschien met niets, maar blij en gelukkig waren ze zeker. Ze maakten er een spel van om 'de blanke man' aan te raken. Er werd ook continu aan me haar getrokken, omdat ze waarschijnlijk nog nooit bruin haar hadden gezien.
Het was echt een geweldige ervaringen, zal dit nooit vergeten. Het is waarschijnlijk niet voorstellen. Je zal het echt mee moeten maken, wil je kunnen voelen en zien hoe het is om in een township te leven, toch hieronder heel wat foto's.
Indrukwekkende dag dus, ik ga nu maar eens slapen want morgen staat de roadtrip te wachten. We moeten 12 uur rijden voor onze eerst stop, Port Elisabeth. Zo snel mogelijk meer nieuws.
Liefs kusjes en knuffels voor de vrouwen en een 'spreek je later' aan de heren.
Pluzulu
De eerste huisjes van de 'township'
Het is echt ongelovelijk in wat voor puinhoop, mensen kunnen (over)leven.
Maandagmorgen, rustig op straat, normaal hangen alle mensen op straat.
Dit is de supervisor, Manana en een ander NL meisje waarmee ik de hele dag in de township was. 
Ze krijgen het zelfs voor elkaar om 2 verdiepingen te bouwen, het blijven lemenhutjes, echt ongelovelijk.
Dit is de plaatselijke supermarkt (bakker, slager, groenteboer enz.). We wilden 'vetkoek' (soort oliebol) halen maar, dat was uitverkocht, zoals eigenlijk de meeste producten.
De meeste kinderen waren naar school of creche, creche is niet verplicht als de moeder geen baan heeft. Dit kind probeert zichzelf dus te vermaken.
Het achterste gebouwtje is de creche, de container op de voorgrond is de kinderopvang 
Dit is de kinderopvang van binnen
Manana en een kindje dat bij binnenkomst in slaap viel
Je kan weer zien hoe wit ik wel niet ben
Ze vonden de me camera echt geweldig, helemaal uit hun dak...
....trokken de gekste bekken en name de gekste poses aan...
... en begonnen te dansen en te springen... het was mooi om te zien
3 opmerkingen:
Ey paul,
Pfff, vreemd om te zien, werelden van verschil. Niet alleen vergeleken met nl, maar ook zúlke verschillen in 1 land. De ene dag zit je in een speedboot, de volgende dag tussen de krotten...(en natuurlijk met heb je t met aardrijkskunde wel eens geleerd, maar dit maakt wel heel erg veel indruk)
Maar anyways, mooi dat t goed met gaat. En (voorlopig, tot eind feb?) nog veel plezier met partyen;).
Kuss Mars
Heej paul,
Oma hier: We hebben genoten van je brief, met foto's, prachtige jongenlui en prachtige bergen. We hopen dat je een goede rit hebt naar Kaapstad. Fijn te zien dat het goed met je gaat en pas goed op je centjes.
Groetjes en kusjes van Opa en Oma A.
hoi broertje,
Ik zie alweer dat jou vakantie een stuk voorspoediger gaat dan dat ene weekje van mij. Als het goed is weet je het al maar ik wilde toch nog even zeggen: sorry dat ik je jas heb laten stelen. Ik ben dan ook erg jaloers op dat warme weer wat je hebt, is heel wat anders dan op de bergtoppen boarden. Maar ik mag ook niet klagen. Ik heb ook genoeg gefeest. Over een weekje krijg ik alle foto's ik zal er een paar mailen.
ik hoop dat je een chille reis maakt. doe geen domme dingen dat doe ik wel voor je.
laters
Een reactie posten