Allereerst excuus voor het lange wachten op het volgende verhaal, ik weet dat ik wat trouwe lezers heb teleurgesteld, hoop het hiermee goed te maken. Ik heb weer behoorlijk wat dingen meegemaakt natuurlijk. Maar niet alles is even noemenswaardig... de afgelopen maand heb namelijk behoorlijk wat gefeest en proffesioneel gechilled.
Maar er zijn natuurlijk dingen die ik niet in stilte aan jullie voorbij wil laten gaan.
Ik ben bijvoorbeeld 21 geworden en ik kreeg een geweldig kado namelijk:
Mijn allerliefste mamouska op bezoek. We hebben op zijn afrikaans gecampeerd (ik zou zo uitleggen wat ik daarmee bedoel).
Ik heb wat andere Nederlanders ontmoet waar ik redelijk wat 'aparte' dingen mee heb uitgevroten. Ze zitten hier voor vrijwilligerswerk, ze zijn gelukkig net zo gek als ik. Dus daar is goed mee vol te houden.
Denise en Frederique vertoeven sinds een paar dagen ook bij de blomeyers. Gregg heeft zomervakantie, dus die is ook hier in Pietermaritzburg. We hebben het hier dus erg naar ons zin, met z'n viertjes.
Het was ook de maand van voetbal natuurlijk... we hebben ze goed gespeeld, de fransen en de italianen wisten niet wat hun overkwam. Maar goed we blijven Nederland dus toen we tegen Rusland moesten wist het hele Nederlandse volk weer eens niet wat hun overkwam. Ik denk dat we er toch eens over na moeten om die Hiddink ons land uit te zetten.
Als hij iedereen blijft verrassen met zijn 'uit-het-niets-goed-spelende-voetbal-teampies' dan vergalt hij het een beetje voor ons eigen land. Hiddink is een egoist als je het mij vraagt, eerst helpt hij zichzelf aan onbeperkt bier in Zuid-Korea. En nu zal hij zijn buikje rond zitten eten en drinken in Rusland... Hoor ik iemand zeggen: Romanov? Stroganof? Wodka? Hiddink heeft het op tafel staan!
Ik heb besloten dat rugby de sport voor mij gaat worden. Het is hier heel groot en ik geniet van de wereld met volle teugen. Heb ook besloten dat voetbal definitief een mietjessport is (geen kwaad woord over korfbal), ik heb dus het EK gevolgd en tsja wat zal ik zeggen... allemaal van die jochies die gaan huilen als ze een tikje tegen hun gezicht krijgen en dan vervolgens naar hun knie grijpen omdat de scheids toch echt ergens een gele kaart voor moet geven... beetje jammer. Voetbal was voor mij al niet zoveel, maar nu heb ik gelukkig een andere veel leukere sport.
Maar nu eerst 'Cape Town Tales' of voor de jongere lezertjes: 'Kaapstad Krabbels'. Kaapstad is door mij, De heer L. Aidback von Chillestein, bekroond tot Amsterdam van Afrika.
Na mijn camptour ben ik samen met Ned (A Bloody English Bloke) weer het partyleven van Kaapstad gaan bezoeken. Dit stukje zou je dus ook 'The Bloody English Bloke and The Crazy Dutch Bastard in Capetown kunnen noemen.
In Kaapstad heb ik De en Fre weer voor het eerst gezien sinds 4 maanden. Was echt geweldig! Gregg zag ik daar ook weer, hij zat helaas in zijn examens, dus kon niet de hele tijd mee feesten. Om even een schets tegen van mijn bestaan daar: Ik heb 7 van de 8 dagen keihard lopen feesten, vond dat ik het wel verdiend had na een maand elke dag vroeg op staan en je tent op een aftuigen.
Het was dus heel gezellie Ned, De, Fre, en ik hebben een hele mooie tijd gehad. In Kaapstad is elke dag iets te beleven van underground tot en met popi-jopi strak-in-pak-gebral dus we hebben ons op allerlei manieren kunnen mis.. uhm gedragen (zei ik dat nou echt?)
Daarna weer terug de bus in... Dat is by the way zo'n 21 uur, harstikke fijn zo'n brakke bustocht. Terug gekomen in PMB waren het voornamelijk rustige daagjes. Na Kaapstad moet je toch je innerlijke rust terug vinden en de suis uit je horen weg laten ebben, dus het kwam mooi uit.
Carm en Kev zijn bezig met een nieuw huis laten bouwen, het oude huis moet dus verkocht worden. Op een zekere dag zei Kevin tegen mij dat er een makelaar langs zou komen. Of ik zo aardig wilde zijn om me kamer op te ruimen. Die volgende morgen gingen Carm en ik, de makelaar ophalen. Ik vond het al raar dat we de makelaar moesten ophalen en ik vond het helemaal raar dat Carm mij meenam als gezelschap. Ik ben nooit op m'n best in de vroege morgens (zoals jullie denk ik wel weten)... ik dacht dat Carm dat zo langzamerhand wel wist...
Het gesprek bij de arrival gate:
'Carm waar zoeken we naar'?
'Uhm... zij lijkt een beetje op die vrouw daar'?
'Carm, dit word moeilijk, is ze dunner, dikker, langer, korter'?
'ongeveer zoals die vrouw daar met het blonde haar'
...
Ik stoot carm aan: Heee dat lijkt wel.... WAT!?!?! het is me moeder
HAHAHAHAHAHA
Ik sloeg bijna stijl achterover... geweldig! Het was in het begin wel heel moeilijk te bevatten dat ze voor me neus stond! Wat een stunt, wat een grap en wat een Kado!!!!!
We zijn met z'n allen gaan camperen en daar hebben we ook mijn verjaardag gevierd. Het waren heerlijke stranddagen, we hadden prachtig weer. Ik heb voor me verjaardag een rugby gekregen, op het strand veel geoefend met Gregg als mijn personal coach.
Toen weer terug naar Maritzburg, er zit hier een vrijwilligers instelling. Zij proberen zoveel mogelijk kinderen van de straat te houden. Ik heb al een keer eerder met hun meegelopen. Dit keer stonden er twee super leuke dingen op het programma: We hebben de vloer vernieuwd in het kinderdagverblijf en we hebben een huis gebouwd voor een alleen staande moeder met 5 kiddo's.
De vloer aanleggen was vet... het was wel een beetje uitvogelen hoe we het was doen maar het ging verder prima.
Een huis bouwen was even een ander verhaal: Toen we 's morgens aankwamen was de moeder straalbezopen. Ze begon te bitchen over het feit dat ze geen witte mensen op haar grondgebied wilde... het begon dus heel fijn! Ik zou zoiets hebben van: 'wil je een huis bouwen voor me? Gaaf hier heb je een schep en een kop koffie, begin maar...'. De alcoholitsche moedere dacht er duidelijk anders over.
Na wat gebekvecht met de supervisor konden we beginnen. Wij hadden natuurlijk geen flauw idee waar we moesten beginnen. Dit was voor mij namelijk de eerste keer dat ik huis bouwde... of beter gezegd een lemenhut. Gelukkig kwamen er al snel wat township bewoners helpen, en hoe stoned of dronken ze wel niet waren, ze wisten waar ze mee bezig waren.
Taken zijn zorgvuldig verdeeld: Mannen bouwen het frame van de muren en het dak, de vrouwen kleien de muren dicht. Met de mannen bedoel ik trouwens de jonge mannen, de oude mannen drinken bier en roken wiet om vervolgens de jongeren te vertellen hoe het moet in dubbele-tong-of-zowieso-onverstaanbaar zulu engels. Na 8uur zwoegen en zweten stond er uiteindelijk een frame! Ik was ontzettend trots en blij, en toen de moeder het zag kon ze weer lachen. Of dit nou kwam doordat ze het huis mooi vond of door die drank kwam weet ik niet... het was in iedergeval een hele ervaring!
Zo nu weer wat luchtige lacherige verhaaltjes. Op de camping was geen disco dus was er reden genoeg om mijn 21ste nog een keer te vieren. Carm had me een mok kado gegeven... mokken zijn over het algemeen vrij onschuldig, maar deze badboy had 2 liter inhoud...
2 liter wodka is iets teveel van het goede, 2 liter sap is voor de volgende morgen.... dus hebben voor mijn 21ste maar een mix gemaakt. Om daarna ons als gekken te gedragen samen met nog 30 anderen vriendjes en vriendinnetjes en de disco! Het was een geweldige en gekke avond, het was duidelijk dat ik er werd gefeest maar weet niet of ik weer een stapje dichter bij volwassenheid ben gekomen.
Toen kwamen fre en de op bezoek in Pietermaritzburg.... heerlijk relaxte tijden. In kaapstad is het nu niet zo mooi weer dus ze kwamen van de zon genieten hier.
Fre is ook inmiddels jarig geweest, ze is nu 19. Als kado had voor haar een feestmuts gemaakt en ik heb dik 20 minuten met haar gerugbyd... nadat ze pijn had heb ik haar maar laten winnen. Ze kreeg een boterham met pindakaas met kaarsjes erin, die had ze daarna wel nodig. Kortom zij heeft ook een leuke verjaardag gehad!
Zoals ik al eerder zei heb ik een aparte avond gehad, als man maak je dit soort dingen niet vaak mee... Ik heb een vrouwenavond mee gemaakt... Een vrouwenavond? je bent toch nog steeds man he paul? Ja tuurlijk ben ik nog steeds man, maar die avond even niet!
Het begon allemaal op een warme winterdag in PMB in het restaurant quincies... dat restaurant heeft allerlei speciale avonden, zo ook Ladiesnight en dan staat er in kleine lettertjes bij 'or look-a-likes'.... Ja dat hebben jullie goed, Vrouwen eten voor de helft van het geld, travestieten ook. Een van de knettergekke dames van de vrijwilligersgroep daagde mij uit om in een jurk mee te gaan.... Dames daag me nou toch niet uit want voor je het weet loop je voor aap naast een gozer in een Zulujurk.
En dat is dus gebeurd. Ik was de enige travo die avond en heb de hele avond over jongens, schoenen, tassen en ongesteld zijn gepraat, was wel de enige met een biertje. Natuurlijk heb ik ook heel wat insidersinfo te horen gekregen.
Ik ben bereid deze insidersinfo te verkopen voor zo'n 200 euro , ik kan je beloven dat het waar is voor je geld, het is beter dan goedkope versiertruukjes of ipv witte sokken zwarte sokken te kopen, maar vrouwen blijven maar moeilijk te begrijpen.... hihi!
Dan kom ik toch echt aan het einde van mijn massive update, met de iedere keer terugkerende planning: Morgen vlieg ik weer naar kaapstad. Ik heb daar onder andere het grootste drum n bass feest van waarschijnlijk heel Afrika op het programma staan (kijken of ze er wat van bakken). En 7 juli komen mijn vriendjes en vriendinnetje, dus dan ben ik weer helemaal blij... want ik mis iedereen onderhand wel een beetje hoor... Jaja jou ook, shrek, lieve hond van me.... ok ik begin weer een onzinnige dingen te zeggen dat betekend dat mijn verhalen erop zitten!
Dames, heren, ik hoop dat ik jullie weer eindeloos vermaakt hebt en dat jullie al mijn verhalen onder het genot van een kop koffie en/of een sigaret aan elkaar met een grijns door vertellen! Want die grijns is bij mij nog steeds niet van me gezicht geweest.
Al het liefs van de wereld en een zakje snoep om uit te delen,
Kusje Paul
Hier is ze dan mijn allerliefste mamouska, genietend van een heerlijk visgerecht waar ze in Nederland nog een puntje aan kunnen kunnen zuigen.... hoewel ik de haring wel een beetje mis ;)
