Kiekjes en verhaaltje

Onderweg naar Tanzania, levensgevaarlijk met het slechte wegdek en ik stond naast de man met '33' op z'n rug. Het was weer een hele trip, met z'n twintigen achterop!
MUSUNGU!!! MUSUNGU!!! en ze vormen daarna een kringetje om je heen en gaan je aanstaren alsof je met een UFO aankwam... Terwijl ik toch vrij zeker was dat ik uit een Chapas (busje) stapte.
Goedkoop en snel gehobbel in Tanzania.. de Bangia's

Onderweg naar het volgende eiland, in de Quirimbas Archipel, bij Pemba (mozambique). Natuurlijk is de boot overbeladen, en gingen we bijna niet vooruit. Maar het was super om met die bootjes tussen de eilandjes te cruisen.
Dit was mijn douche in Pangane (mozam), in de buitenlucht onder een palmboom... echt een ervaring apart. Wat wil je nog meer?
Sardientjes zijn eerder een plaag dan een gerespecteerde maaltijd. Ze worden hier gedroogd in zon om ze langer te kunnen bewaren. Maar ik heb ze nog nooit gegeten zien worden...
Palmboom plantage in Pangane... 'kijk uit malloot een kokosnoot' moet je hier echt letterlijk nemen. Die dingen zijn levensgevaarlijk, en al een paar keer net naast me neergeploft.
Lekker Decadent: Elke dag wat langustas als lunch of als voorafje... Ik ga voor hele leven genoeg duur zeevoedsel eten, dan hoef ik er in holland geen geld aan uit te geven.

2 Belgen die ontmoette in Pemba, het was lachen om rond te scheuren op dak van die 4x4. Maar wat ongelovelijk was: Die 2 zijn van Belgie via Israel naar Mozam gereden, en in Namibie pakken ze de boot terug... Dat noem ik nog eens Hardcore.
De Mangrove bossen op Ibo, Het grootste eiland van de Quirimbas archipel.
De rijstvelden van Ibo
Een local, met misoro klei op haar gezicht. Het is een masker om de huis mooi te houden. Beetje jammer dat ze niet geheel traditioneel was gekleed, maar het is zeldzaam als ze op de foto willen.

Prachtig voorbeeld hoe nutteloos de oude kolonisten gebouwen nu zijn. De mensen hebben simpelweg geen geld, om het te onderhouden of op te vullen. Je kunt je wel indenken hoe de rijke in de kolonistentijd leefden. (ilha de Mozam)
Op de boot naar Tiny Rolas, om daar tevergeefs opzoek te gaan naar de Cocosnoot krab... jammer genoeg niet gezien, flink balen dus. Wel heerlijk gezwommen in de prachtig zee.
Toen ik deze berg zag, moest ik denken aan de koningsrots van de Leeuwenkoning. Aaaaaaaaaasiebanjaaaaa sjiemo bie sjiemowaaaa siebanjaa Jee!!
Zonsondergang blijft altijd fascinerend... ik vul vaak het eind van de dag op met relaxen op het strand en van de zonsondergang genieten. Dit is bij Pemba (mozam)
Ja dit is een goed voorbeeld van de combinatie: Enorme plensbui en Dirtroad... Als je weer een stuk met het openbaar vervoer moet, trek dan niet je zondagsepakkie aan.

Heee ben ik weer!

Ik had beloofd om nog wat foto's te uploaden, hier zijn ze! Gister ben ik over de grens gekomen. Eerst achterop bij een 4x4, natuurlijk overbeladen en bijna eruit gestuiterd door slecht wegdek. Toen in een veelste gammel bootje een van de grootste rivieren over. En ja ook weer overbeladen en de boot was lek. De rivier was de grens, in tanzania pakte ik een klein vrachtwagentje naar Mtwara, de dichtsbijzijnde stad.

De stad ademt een rustige sfeer uit, en Swahili (de moedertaal in Tanzania) is echt grappig. Hakuna matata is 'geen zorgen', Simba betekent leeuw, Walt disney heeft dus niks uit de duim gezogen, voor de Leeuwenkoning. Ik probeer Swahili een beetje onder knie te krijgen, maar het is niet al te makkelijk. Ze hebben 1001 manieren om elkaar te begroeten. Het resultaat is van die 1001 manieren is dat de mensen een half uur lang elkaar kunnen begroeten.

Oftewel, ik veronderstel dat sommige mensen een heel groot verhaal in Swahili aan me vertellen (terwijl ik met gefronste wenkbrauwen naar ze luister), maar in feite zeggen ze: Hallo, Hoi, Hee, Hoe is het, Alles goed, Welkom, kom binnen, neem plaats enz enz... Het is normaal om alles te herhalen of op een andere manier te zeggen. Juist, het maakt het allemaal erg duidelijk, maar wel ontzettend leuk!

Daarnaast heb je het woord Musungu... dit betekent Wit. Klein kinderen beginnen te springen, te zwaaien en te schreeuwen MUSUNGU MUSUNGU!!! als ze mij zien zitten in een busje. Ik zwaai vrolijk terug, want het is allemaal te grappig voor woorden. Zelfs de volwassenen spreken me hiermee aan, bijvoorbeeld: Mr. Musungu it's 5.000 chilling to go there. Ze zijn dus heel beleefd en aardig, ze noemen me zelfs 'Meneer Wit'.

Engels is hier een stuk beter dan in Mozambique, maar ze zullen je altijd blijven aanspreken in Swahili. Op de planning staat hier, Dar es Salaam, Zanzibar archipel en de Mountain Meru trek. Nee geen Kilimanjaro meer... Het kost ongeveer 1000 dollar om de berg te beklimmen. Ik kan het simpelweg niet veroorloven. Kilimanjaro is omgetoverd tot een goudmijn, grote organisaties maken de regels, en de locals worden afgeperst. Want denk maar niet dat tassendragers, de gids en de koks er een leuk zakcentje aan overhouden. Het is alleen maar die organisaties spekken. Heel jammer dus, ik kon het bijna niet geloven, maar het is waar.

Ik heb wel een alternatief gevonden en dat is Mt Meru. De 2e grootste berg naast de Kilimanjaro, 4,5km hoog en de meeste vulkaan activiteit, dit zorgt voor een heel divers landschap. Lonely planet raad dit aan als heel goed en betaalbaar alternatief, het landschap is zelfs diverser dan de Kilimanjaro. Ik ben dus heel erg benieuwd!

Dit was het weer, hoop dat jullie genieten van de foto's. Ik hoef denk ik niet te vertellen dat ik het nog steeds naar me zin heb. Ik doe het toch: Afrika is tot nu toe fucking gruwelijk!

Adios!!

Mr. Musungu

The other side...

Ben je echt aan de andere kant van de wereld, zie je nog steeds Nederlands landschap. Mozambique is vrij plat, met zo nu en dan een enorme berg!
De Straten van Quelimane, verlaten, toch behoorlijk wat auto's, maar het lijkt er op dat niemand die gebruikt.
De Quai Quai rivier, loopt langs Quelimane. een van de mooie bezienswaardigheden in midden Moz.
De Sao Paulo kerk op Ilha de Mocambique, op de voorgrond zie een standbeeld van de almachtige Vasco da Gama
Uitzicht van ons Guesthouse, de vissers voorbereidend op de grote vangst voor de dag.

Dit is 1 van de grootste vismarkten die ik heb gezien. Het was in Vilanculos, klein dorp met maar een hoofdweg. Na drieen is die hoofdweg gevuld met vis
Een van de vele enorme gebouwen in Beira, vergane glorie waar de mensen toch in rond ploeteren.
Het mooiste gebouw van Beira, de Kerk natuurlijk. Het is een wonder dat ze het voor elkaar hebben gekregen om dat wel bij te houden.
En dit is zo'n beetje het straatbeeld van Beira na drieen, mensen komen de straat op voor een praatje of om te bedelen, voor de rest gebeurt er niet veel.

Hallo daar!!

Hier gaat alles nog steeds heel goed, nog steeds geen ziekte, nog steeds geen andere levensbedreigende dingen, nog steeds ontzettend veel lol. Maar ik heb wel een hele andere kant gezien van mozambique, een ernstige kant kan je het noemen.

Ik ben afgelopen maandag aan gekomen in Pemba. Ik moet zeggen het was 1 grote vage trip door het gedeelte van Mozambique dat alles behalve toeristisch is, of er eigenlijk totaal niet op ingesteld is.

Na een geweldige tijd gehad te hebben in Vilanculos was het tijd om verder noord te gaan. In het vooruitzicht Beira (is de 2e grote stad van Moz), Quelimane, Nampula (ook 2 grote steden) en talloze mooie dorpjes... ik ging er dus vanuit dat er wat te doen is.

De lonely planet vetelde een heel andere verhaal. Sterker nog de meeste toeristen skippen het hele midden, maarja ik was 1 van die eigenwijze die toch de moeite wilde nemen om een kijkje te nemen in het midden. Het viel me eerlijk gezegd vies tegen, en moet dus met enige teleurstelling toegeven dat die lonely planet weer eens gelijk had.

Er was niet alleen weinig te doen, ze hadden ook echt een schaarste aan slaapplekken. Het kwam er dus op neer dat ik in hotels moest gaan slapen, veelste geld betaalde voor veelste slecht hotel. Dan komt er ook nog eens bij dat ik elke dag uiteten moest. Geen probleem, maar het kost wel allemaal behoorlijk wat geld!

Het heeft dus en flink op me budget ingehakt, en er was zo goed als niks te zien.

Het midden van Mozambique wordt door veel mensen omschreven als het vergeten gebied. Door politieke redenen zeggen de locals. Er wordt geen engels gesproken, alleen portugees maar meestal 1 van 6.000 andere plaatselijke talen. Het was dus moeilijk om de wegwijs te worden, want het was allemaal handen en voeten werk.

Het straatbeeld bestaat uit vooral extreme armoede en de steden zijn vooral echt smerig. In Beira zag de ratten uit alle hoeken en gaten komen. Alle gebouwen die er staan zijn veranderd krotten en immense kraakpanden. Het gaf me een spookstad gevoel, alleen 's nachts zag je wat schimmen, overdag waren het lege kasten.

Ik ben er nog niet helemaal uit wat er precies gebeurd is met het midden. Ooit heeft Mozambique het plan gehad om er grote steden te bouwen, er staan namelijk enorme gebouwen in Beira en Quelimane. Het lijkt wel of die gebouwen 100 jaar terug zijn neergezet en er daarna niet meer omgekeken is, zie de foto's natuurlijk.

De eerste indruk van het midden kreeg ik in Beira, het is in begin natuurlijk heel fascinerend hoe zoiets kan gebeuren met het straatbeeld. Maar na een tijdje wordt je moe, van slechte communicatie (ik was alleen dus kon eigenlijk met niemand praten), slechte slaapplekken en al die armoede die ziet. Het is echt andere armoede dan op het platteland. Op het platteland weten ze niet beter, in de stad weten ze dat wel. In de steden zijn de mensen zoveel slechter af dan op het platteland. Nog nooit zoveel, zwervers gezien die graven in afvalbergen, nog nooit lijmsnuivers gezien, nog nooit zoveel vervelende bedelaars van me af moeten schudden. Het is echt onvoorstelbaar, je leert zeker je eigen land waarderen :D.

Gelukkig had ik Ilha de Mocambique als hemel, na dat gestoei en gestruikel in het midden. Ilha is een van de meest facinerende plekken in Mozam, met tonnen aan historie en eindelijk weer kilo's aan verse vis ik kon weer zelf koken!

Ilha is prachtig eiland, was in de tijd van kolonisten zelfs de hoofstad van Moz. Het heeft een lange geschiedenis: eerst was het in handen van de vredelievende Hindoes, de moslims namen het over en maakte er een grote scheepswerf van. Toen kwamen de Portugezen en maakten er 1 van er een grote slaven/handels haven van. En toen kwamen de Hollanders en zette dit allemaal voort.

Op deze manier krijg je op 1 vierkante km, de meeste gevarieerde plek in godsdienst en in bouwstijl. Elke belangrijke pief liet een paleis voor hem bouwen, en elk verschillend volk moest er zijn geloof kunnen uitten. Echt prachtig om te zien.

Wat ook heel grappig was, terwijl ik aan wachten was op de bus naar Ilha, kwam ik niet 1 maar maarliefst 5 andere toeristen tegen. Ik had echt zoiets: Waar waren julie al die tijd?!?!?!

We besloten samen in een guesthouse te verblijven. Het was heel gezelli, het betekende letterlijk samen met de bevolking in 1 huis leven. We hadden een keuken en prima bedden. We hadden uitzicht op het strand waar we de locals hun visnetten zagen repareren, om vervolgens bergen vis uit het water te slepen. Ik kan dus weer wat nieuwe (meer tropische) vissen aan mijn lijstje 'vissen-die-ik-heb-gegeten' toevoegen: De Dorado (hondslelijk maar heel lekker), de papegaai vis (vis met snavel en alle kleuren van de regenboog) Leopardfish (ik denk dat die vis zo heet om ze de naam niet konden vertalen en hij een luipaard patroon heeft) en de Grooper (ook handslelijk maar lekker).

Zo dat was de afdeling vis... Nu nog even snel naar de toekomende tijd. Allereerst ik zit nu in Pemba, het is grofweg nog 500 km naar de grens, ik ben er dus bijna.

Ik ga zaterdag een eilanden tour doen, mijn doel is onderandere de Kokosnootkrab te spotten. Een bijzonder beest, een krab met longen, leeft dus alleen op het land. Hij heet cocosnoten, dat is al een behoorlijk iets, maar om het allemaal nog specialer te maken: hij wordt 1 meter lang en hij klimt ook nog ff de boom in om zijn ontbijt,lunch of diner zelf te gaan plukken. Onverstelbaar, ik dacht meteen: Eerst zien, dan geloven. Ik zal het jullie in geur en Kleur vertellen.

Dan nog een behoorlijk ingreep in mijn 'overal' tour. Aangezien de slaaplekken allemaal wat duurder worden, het vervoer moeizaam gaat (ik kom er wel, maar met moeite) en er ook nog eens op sommige plekken niks te zien valt. Heb ik ervoor gekozen om een georganiseerde campingtour terug te nemen naar zuid-afrika. Vervoer, slaapplek en eten is geregeld.

De tour start in Dar es Salaam (tanzania) en gaat door, malawi, Zambia en Botswana terug naar Zuid-Afrika. Ik zie op deze manier toch heel veel, en kan gemakkelijker de lege stukken overslaan.

Het werk wat ik wilde gaan doen in Mozambique is helaas niet door gegaan. Ik heb wel andere werk gevonden. Als ik terugkom in Zuid-Afrika ga ik voor een maand werken in een prive safaripark.

Ik hoop dat ik jullie lang genoeg heb lastig gevallen met de mooie verhaaltjes over Afrika. Het gaat dus nog steeds van palmbomen dakje.

Ik spreek je allemaal snel weer! en bedankt voor alle emailtjes en reacties enz.

Dikke kus en veel groetjes liefs en andere dingen!

Paul

P.s. Ik heb veel problemen met internet hier, ze zeggen dat het door de temperatuur komt (yeah, sure). Ik zal later wat meer foto's droppen!

Prachtige Backpackers in Durban, ook een paradijsje!
De lekkernijen van Tofo, de lokale rum 'tipo Tinto' (beter dan Bacardi), garnalen en een inktvis! Op de achtergrond de ingang naar mijn slaapzaal.
Dit was een van de beste vissen tot nu, Baracuda. We hebben 5kg gekocht voor 150metical, komt neer op 5 euro. Echt gestoord dus, maar zo ongelovelijk lekker.

Me and my surfboard. Ik heb met dit board aardig wat uurtjes gezwoegd in het water. Ik begrijp het nu wel, maar ben er nog niet zo goed in :D Op de achtergrond weer de slaapzaal.
Zonsondergang in Tofo. Elke dag weer een lust voor oog, vooral met al die palmbomen erbij.

Zonsopkomst in tofo, prachtig om te zien natuurlijk.

Dit was mijn vervoer van Inhambane naar Maxixe, een klein bootje waar ook weer 30 man in wordt gepropt. Ik zal dit soort bootjes vaker moeten nemen, want ik moet redelijk wat rivieren over steken.
Dit is Neto zijn woning, Neto is me stadsgids, hij heeft me veel laten zien van Vilanculo. Zoals je ziet bouwen ze met palmbomen. Dit geld ook voor al mijn slaapplekken, geeft een heerlijke sfeer.

Dit is het openbaar vervoer, goedkoop, snel en heel erg milieubewust. Dit is CarPoolen met hoofdletter C en P. De P van Pletten of persen, want tjsa zo gaat het nou eenmaal.
Mozambique is schaars bewoond, tussen de grote steden vind je helemaal niks. Behalve dit soort marktplaatsen. Hier komen de plaatselijk bewoners al hun oogst verhandelen.
Het prachtige landschap van Mozambique!
Zo zien de slaapzalen er van binnen uit! Het is allemaal prima te doen dus!

Hallo allemaal!

Nu vanuit Mozambique! Ik ben er sinds 2 weken, ik moet zeggen het is een wereld van verschil met Zuid-Afrika. Ten eerste ze spreken hier portugees, een (voor mij) onbegrijpelijke taal, maar met wat woordjes uit me Lonely planet en wat primitief engels kom ik er wel. Ik ben tot nu toe in Maputo, Inhambane en Tofo geweest. Ben gister gestrand in Vilanculo. Wat ook een groot verschil is, het land is ontzettend plat en vol palmbomen, het is meer subtropisch dan ZA.

Maputo is een van de miljoenensteden, mooie havenstad maar, veelste toeristisch. Ik ben er maar 2 nachten gebleven. Iedereen had het daar over Tofo. We zijn daar dus maar snel heen gegaan.

Tofo is een schiereiland in de baai van Inhambane. Het is nog steeds prachtig in oude staat, dus geen lelijke hotels aan de kustlijn enz. De mensen leven daar van de palmbomen, ze bouwen hun huizen ermee, hun boten en ze maken er hengels van. Mmm boten en hengels, wat betekent dat: Juist, elke dag verse vis! Elke dag rond 4 uur kwamen de bootjes terug van de zee en met kilo's aan verse vis, inktvis, garnalen en andere zeevruchten. Echt super en het was belachelijk goedkoop. 's Morgens eet ik hier cocosnoot en passievrucht en de rest van de dag eet ik lemonfish, Baracuda, Kingfish, Crayfish, garnalen, inktvis, kreeft, krab, of languste (Grote garnaalachtige beesten) met spaghetti of rijst. Genoeg variatie dus!

Tofo staat bij duikers bekend als Home of the Whalesharks. Whalesharks zijn reusachtige walvissen die eruit zien als een haai en ze zijn mensvriendelijk (ze kunnen wel 12 tot 18 meter groot worden). Ik heb drie uur lang met ze gesnorkelt, echt heel bizar om rustig naast zo'n enorme haai te zwemmen. Jammer dat ik geen foto's kon maken, want ze zwemmen nou eenmaal onderwater.

Tofo was tot nu toe echt een van de mooiste plekken, dus check de foto's maar eens goed. Ik heb daar ook wat lessen genomen in surfen, en ok.. ik kan op me board staan maar ik kan nog niet zeggen dat ik kan surfen. Het gaat moeizaam en het is echt slopend, maar het komt ik heb er vertrouwen in.

Zoals ik al zei, ik zit nu in vilanculo, ik zie deze plek meer als soort van pauze voor Beira (Miljoenstad halverwege Mozambique) en zal er dus niet al te lang blijven. Ik heb hier uiteraard weer een hele relaxte jeugdherberg gevonden, maar zo zijn er vele. Het is trouwens zo relaxt omdat bijna alle backpackers (jeugdhergen) aan het strand zijn, hangmatten hebben, goede bedden en kampvuur elke nacht, en dit alles onder begeleiding van raggea. Laid back and relax, GOOD TIMES!

Het reizen gaat me tot nu toe dus goed af. Ik heb geen last van de Malariamedicijnen. Tot nu nog steeds gezond, en eigenlijk alleen maar goede ervaringen met alle mensen hier. Ze zullen echt alles doen om je te helpen. Met openbaar vervoer is het tot nu toe allemaal goed te doen, al voel je je als een sardientje in blik. Want ja ze krijgen hier 25 man, een geit, wat kippen en een enorme hoeveelheid andere begaga in een minibusje. Maarja ach het went en ik kom er op deze manier, dus ik mag niet klagen. Ik mag ook niet klagen als de bus weer eens kapot is. Dat is hier orde van de dag dus je went eraan, het is eigenlijk een hele leuke uitdaging.

So far so good, ik zal proberen jullie zoveel mogelijk op de hoogte te houden. Maar internet is hier beperkt aanwezig. Blijf wel lekker emailen, altijd leuk om wat te horen. Emailtjes komen zo snel mogelijk terug.

Heel veel groetjes en liefs vanuit het relaxte en zonnige Mozambique!

Paul